ภาษาภาพ (Visual Language)

ภาษาภาพ คือ ภาษาที่ใช้ภาพ หรือ สิ่งที่มองเห็น แทนความหมายที่ต้องการจะสื่อสาร 
ภาพเป็นภาษาได้โดยอาศัยเงื่อนไขดังต่อไปนี้ 

         1. โดยธรรมชาติ  คือ ความสามารถในการมองเห็น สัตว์ทุกชนิดที่มองเห็นก็จะมีรู้ภาษาภาพ ภาษาภาพเป็นภาษาธรรมชาติ (ภาษาถ้อยคำไม่เป็นภาษาธรรมชาติ ต้องเรียนจึงจะเข้าใจ เช่น เราฟังเราอ่านภาษาญี่ปุ่นไม่รู้เรื่อง เพราะเราไม่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่น)  การมองเห็นนั้นเป็นการทำงานร่วมกันของอวัยวะ 2 ส่วน คือ ตา กับ สมอง  ตา ทำหน้าที่รับภาพและส่งสัญญาณภาพไปยังสมอง สมองทำหน้าที่ตีความ  การตีความของสมองได้แก่ทฤษฎีต่างๆ ทางจิตวิทยา เช่น รูปกับพื้น (Figure & Ground), เก๊สต๊าลท์ (Gestalt), กระบวนการเลือกสรร (Selective Process),  ความโน้มเอียงของการรับรู้ (Perception Tendency) 
         2. โดยประสบการณ์  เช่น ประสบการณ์ที่เคยเห็นว่าของที่มีขนาดใหญ่หนักกว่าของที่มีขนาดเล็ก, คนตัวใหญ่มีกำลังมากกว่าคนตัวเล็ก การรับรู้เรื่องขนาดจึงกลายเป็นรหัสหรือความหมายของน้ำหนักและอำนาจ; ประสบการณ์กินกล้วยดิบ (เปลือกสีเขียว) แล้วฝาด กินไม่ได้ ต่อมาเมื่อกล้วยสุก (เปลือกสีเหลือง) เอามากินได้อร่อยดี การรับรู้เรื่องสี ประสบการณ์การมองเห็นแต่ละภาพ (หรือเรื่อง)นำไปสู่ความเข้าใจหรือความหมายแต่ละอย่าง สั่งสมเป็นภาษาภาพ 

 

ภาพแสดเง คำพูดใต้ภาพ

ที่มา : http://www.cartoonlanguage.org/main_page.php?url=about1_view&id=15&gal_id=6&cat=

         3. โดยการสั่งสอน  เช่น สอนว่า สี่เหลี่ยม หมายถึง ความมั่นคง, วงกลม หมายถึง ความเคลื่อนไหว ไม่แน่นอน,  เส้นตั้ง หมายถึง ความทะเยอทะยาน ความสง่า, เส้นนอน หมายถึง ความสงบ, เส้นเฉียง หมายถึง ความไม่มั่นคง, สีแดง หมายถึงชาติ, สีขาว หมายถึง ความบริสุทธิ์ หรือ ศาสนา, ไฟแดง แปลว่า ห้ามผ่าน, สีเขียว แปลว่า ผ่านได้ , ควายหรือลา คือความโง่, สุนัขคือความซื่อสัตย์, จิ้งจอกคือความเจ้าเล่ห์ ฯลฯ  โปรดสังเกตว่า ความหมายต่างๆ ที่สั่งสอนกันนี้ ที่จริงก็มีที่มาจากประสบการณ์ธรรมชาตินั่นเอง ดังนั้นความหมายของภาษาภาพที่มาจากการสอนจึงไม่แตกต่างกันมากนัก แม้จะต่างชาติต่างภาษา (ถ้อยคำ) กันก็ตาม 
         4. โดยการขัดเกลาทางสังคม (การขัดเกลาทางสังคม คือ การที่คนเราอยู่ในสังคมหนึ่ง ก็ต้องคิด ต้องทำตัว  คล้อยตามสังคมนั้น โดยมิได้เกิดจากการสั่งสอนตรงๆ) เช่น ยืนอยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ต้องเอามือกุมเป้า,  เวลาหงุดหงิดก็เอามือเกาหัว, เมื่อกลุ้มหรือทุกข์ต้องกินเหล้า, เมื่อเครียดต้องสูบบุหรี่,  เครียดมากๆ ก็ไปโดดตึก, ซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อนและคนรัก, ส่งพวงหรีดไปงานศพ,  งานเลี้ยงวันเกิดต้องมีเป่าเทียนบนขนมเค้ก ฯลฯ ความหมายของภาษาภาพในข้อนี้ เป็นเรื่องของ  วัฒนธรรมแต่ละชาติ หรือแต่ละหมู่วัฒนธรรม  การเรียนรู้ความหมายจากภาพ หรือจากสิ่งที่เห็น ทั้ง 4 ทางนี้ รวมกันทำให้เกิดการรับรู้ความหมายที่ตรงกัน  ทำให้ภาพกลายเป็นภาษาได้ 

ขอขอบคุณ : http://mblog.manager.co.th/cartoonlanguage/Visual-Language/