ภาพที่มีความลึกทำได้อย่างไร

ทัศนียภาพ เป็นเรื่องของมิติ หรือ ระยะใกล้-ไกล ซึ่งสร้างสรรค์ให้เป็นงานศิลปะหรือการวาดภาพทัศนียภาพ  ด้วยองค์ประกอบสำคัญ 2 ประการได้แก่

1. ทัศนียภาพแบบเส้น (LINEAR   PERSPECTIVE) คือ การวาดภาพที่ใช้แนวเส้นขนานลากไปบรรจบกัน ณ จุดรวมสายตา (VANISTIING  POINT, V.P. ) บนเส้นระดับตา (EYE  LEVEL  LINE,  E.L.L.) หรือเส้นขอบฟ้า(HORIZONTAL LINE, H.L. )  และเส้นอื่นๆ  เมื่อมาประกอบกันเป็นภาพจะปรากฏการลดหลั่นของวัตถุสิ่งของทําให้รู้สึกได้ว่ามีระยะใกล้-ไกล

                                                                ภาพอาหารมื้อสุดท้าย (THE LAST SUPPER) ผลงานของเลโอนาร์โด ดาวินชี (Leonardo Davinei)จิตรกรนําหลักการวาดทัศนียภาพแบบเส้นมาใช้เพื่อให้ภาพมีมิติใกล้-ไกล หรือตื้น-ลึกเหมือนจริง

ตัวอย่างภาพร่างทัศนียภาพแบบเส้น ที่ใช้เส้นแสดงระยะใกล้ กลาง และไกล ในการออกแบบอาคารสถานที่

2.  ทัศนียภาพแบบบรรยากาศ   (AERIAL  PERSPECTIVE)  คือการวาดภาพที่ใช้สีเพื่อให้เกิดบรรยากาศ   และมิติความตื้นลึก  โดยใช้ความชัดและความคลุมเครือของสี  เช่น ภาพวิวทิวทัศน์สีของสิ่งที่วาดในระยะใกล้จะปรากฏชัด  และในระยะไกล  ภาพจะมีสีสันอ่อนลงจนกลมกลืนไปกับบรรยากาศของท้องฟ้า

ภาพทิวทัศน์ เทคนิคสีโปสเตอร์ ผลงานของอวยชัย

จินวรรณ เป็นทัศนียภาพแบบบรรยากาศ

ภาพโมนา  ลิซา  (MONALISA) ผลงานของ เลอนาร์โด  ดาวินชิ  (LEONADO  DA VINEI)  เทคนิค สี น้ำมันบนแผ่นไม้ภาพที่แสดงบรรยากาศได้อย่างดีคือเน้นความชัดเจนของโมนา  - ลิซาอยู่ เบื้องหน้าส่วนด้านหลังเป็นภาพธรรมชาติที่พร่ามัวเหมือนมีหมอกปกคลุมอยู่เบื้องหลังทำให้เกิดความรู้สึกมีมิติ  ใกล้ –ไกล