ประยูร จรรยาวงษ์ "ราชาการ์ตูนไทย"
ประยูร จรรยาวงษ์ เกิดเมื่อ 17 พฤศจิกายน 2458 บางลำพู กรุงเทพมหานคร ศึกษาขั้นต้นโรงเรียน อัสสัมชัญ และมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนวัดราชาธิวาส และโรงเรียนเบญจมบพิตรจบการศึกษา ม.8 ในระหว่างศึกษาได้ฝึกหัดเขียนภาพการ์ตูนได้ ทั้งสองมือพร้อมกัน ประยูรไม่เคยเรียนในโรงเรียน ศิลปะแต่อาศัยพรสวรรค์ และชอบการวาดภาพประจำเขาสมัครเป็นพนักงานรถไฟ และทำงานหนังสือพิมพ์ สุภาพบุรุษ ประชามิตร สยามนิกร และพิมพ์ไทย เรื่อยมา ประยูร ประสบความสำเร็จอย่างมากเมื่อเขียนการ์ตูน เรื่อง "จันทโครพ" เมื่อ พ.ศ. 2482 ประยูรวาดการ์ตูนยาวเรื่องแรกคือ นิทานอีสป ม.ล.ทองอยู่ เสนีวงศ์ บรรณาธิการหนังสือพิมพ์อิสระ ซื้อไปในราคา 12 บาท แต่มิได้รับ การตีพิมพ์ ประยูร จรรยาวงษ์ สร้างการ์ตูน "ศุขเล็ก" ขึ้น เพื่อล้อเลียนนักมวยดังในอดีต เจ้าของชื่อ "ศุขใหญ่" หรือ สุข ประสาทหินพิมาย ทำให้ มีชื่อเสียงมาก และชนะการประกวดการ์ตูนในงาน "การ์ตูนเพื่อสันติภาพ" ที่นิวยอร์ค ชื่อ การทดลองระเบิดปรมาณู ลูกสุดท้าย เมื่อ ปี พ.ศ. 2503 ประยูร ได้มีโอกาสได้ไปฝึกงานการสร้างภาพยนตร์การ์ตูนกับวอลท์ดิสนีย์ โดยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ทรงฝากฝังให้
งานเขียนการ์ตูนของประยูรมีมากมายโดยเฉพาะในหนังสือพิมพ์ไทยรัฐรายวันซึ่งมีทั้งการ์ตูนการเมือง และขบวนการแก้จน การ์ตูนเรื่องไกรทอง
ในเดือนสิงหาคม 2514 ประยูรได้รับรางวัล "แมกไซไซ" ในฐานะนักเรียนการ์ตูนที่เขียนด้วย อารมณ์ขัน เพื่อป้องกันผลประโยชน์ของสาธารณชนอย่างเที่ยงตรง โดยใช้ภาพเขียนวิจารณ์ลงในหนังสือพิมพ์ และเขายังเขียนการ์ตูนประกอบวรรณคดีไทยหลายเรื่อง เช่น จันทโครพ คาวี สังข์ทอง ปลาบู่ทอง ฯลฯ ประยูรเป็นนักเรียนการ์ตูนทุกประเภท และประสบผลสำเร็จในผลงานทั้งระดับประเทศและระดับโลก เขา คือ "ราชาการ์ตูนไทย" อย่างแท้จริง
ประยูร จรรยาวงษ์ เสียชีวิต เมื่อ 3 ธันวาคม 2535
ภาพลายเส้นโดย ประยูร จรรยาวงษ์
คำแนะนำจากประยูร จรรยาวงษ์
ประยูร จรรยาวงษ์ ศิลปินนักวาดภาพการ์ตูนผู้นี้ ได้ให้คำสัมภาษณ์ไว้ใน"สตรีสาร" ฉบับที่ 37/16 หน้า 45-46 ว่า
1. ผมตัดสินใจแล้วว่า
จะทำมาหากินด้วยการเขียนการ์ตูนนี่ละ
จะอดจะตายก็ช่าง เพราะเหตุว่าเขียนแล้วสบายใจ
|
2. ผมชอบเขียนการ์ตูนมาตั้งแต่เด็กๆ ฝึกหัดเขียนมาเรื่อย หยิบกระดาษได้ก็เขียนเอา เขียนเอา เหมือนกับงมเดินถนน
ที่ไม่รู้ว่าหนามไหน่อยู่ตรงไหน ตออยู่ตรงไหน ต้องค้นคว้า
เอง เพราะสมัยนั้นไม่มีตำรับตำรา ไม่มีโรงเรียนสอน |
| |
|
3. ความสำเร็จของช่างเขียนคนอื่น อาจเกิดจากอัจฉริยะจริง แต่สำหรับผมไม่ใช่แน่นอน ความเพียร พยายามสุดแรงเกิด
ศึกษาอย่างหนักต่อๆ มาตลอดชีวิตเท่านั้นคือความสำเร็จ
และถ้าความยากจนเข้ามาเป็นองค์ประกอบด้วยแล้ว
จะยิ่งทำให้ชีวิตเข้มข้นและแข็งแกร่ง
|
4. คติสำหรับเตือนตนเอง ความสำเร็จ, เพียร, พยายาม, อัจฉริยะ
|
|
|