<< Go Back 

การวิเคราะห์,      การคิดวิพากษ์ , การวิจารณ์

        การวิเคราะห์  เป็นการแยกแยะสิ่งที่จะพิจารณาออกเป็นส่วนย่อยที่มีความสัมพันธ์กัน  เพื่อทำความเข้าใจแต่ละส่วนให้แจ่มแจ้ง  รวมทั้งการสืบค้นความสัมพันธ์ของส่วนต่างๆ  เพื่อดูว่าส่วนประกอบปลีกย่อยนั้นสามารถเข้ากันได้หรือไม่  สัมพันธ์เกี่ยวเนื่องกันอย่างไร  ซึ่งจะช่วยให้เกิดความเข้าใจต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดอย่างแท้จริง  โดยพื้นฐานแล้วการวิเคราะห์ถือเป็นทักษะที่มนุษย์ฝึกได้  โดยมีผู้กล่าวไว้ว่าทักษะการวิเคราะห์ประกอบด้วย 3 ส่วนคือ
        1. ความรู้ความเข้าใจประสบการณ์ ตลอดจนทัศนะคติในเรื่องที่จะวิเคราะห์นั้นๆ 40% รวมเรียกว่าศาสตร์
        2. ศิลปะการใช้ภาษา การสื่อสาร การถ่ายทอดให้ผู้อื่นเข้าใจมุมมอง 40% รวมเรียกว่าศิลป์
        3. สัญชาติญาณและความกล้าหาญ  อีก 20% เรียกว่าพรสวรรค์         

        การคิดวิพากษ์  หมายถึง  ความสามารถในการพิจารณา  ประเมิน  และตัดสินสิ่งต่างๆ  โดยการพยายามแสวงหาคำตอบที่มีความสมเหตุสมผล  ประโยชน์ของการคิดวิพากษ์ช่วยให้เชื่อในสิ่งที่ถูกต้อง  เชื่ออย่างมีเหตุผล  ช่วยให้คิดอย่างรอบคอบครบถ้วน  ช่วยแก้นิสัยการด่วนสรุป  สิ่งที่นำมาฝึกการคิดวิพากษ์  เช่น ข่าว คำโฆษณา ค่านิยม ความคิดเห็นข้อคิด/คำคม สุภาษิต คำประพันธ์ ฯลฯ

        การวิจารณ์  หมายถึง  การพิจารณาเทคนิคหรือกลวิธีที่แสดงออกมานั้น  ให้เห็นว่าน่าคิด น่าสนใจ น่าติดตามมีชั้นเชิงยอกย้อนหรือตรงไปตรงมา  องค์ประกอบใดมีคุณค่าน่าชมเชย  องค์ประกอบใดน่าท้วงติงหรือบกพร่องอย่างไรการวิจารณ์  สิ่งใดก็ตามจึงต้องใช้ความรู้  มีเหตุมีผล  มีหลักเกณฑ์  และมีความรอบคอบด้วย  ตามปกติแล้วเมื่อจะวิจารณ์สิ่งใดจะต้องผ่านขั้นตอน  และกระบวนการของการวิเคราะห์สารวินิจสาร  และประเมินค่าสารให้ชัดเจนเสียก่อน  แล้วจึงวิจารณ์แสดงความเห็นออกมาอย่างมีเหตุมีผลให้น่าคิดน่าฟัง  และเป็นคำวิจารณ์ที่เชื่อถือได้สารที่ได้รับจากการฟังมีมากมาย  แต่ก็ได้รับเป็นประจำในชีวิตประจำวันได้แก่
        1. ข่าวและสารประชาสัมพันธ์
        2. ละคร
        3. การสนทนาคำสัมภาษณ์บุคคล
        4. คำปราศรัยการบรรยาย บทอภิปราย โอวาท
        5. งานประพันธ์ร้อยกรองประเภทต่างๆ

    << Go Back