โรงเรียนเป็นสถาบันหลักของสังคม มีหน้าที่จัดกิจกรรมการเรียนการสอน เพื่อพัฒนาความรู้ ทักษะ กระบวนการ คุณธรรมจริยธรรม และค่านิยมที่ดีงามให้แก่เยาวชน โดยมีจุดมหมายสำคัญคือ การพัฒนาผู้เรียนให้เป็นคนดี คนเก่ง และมีความสุข กิจกรรมการเรียนการสอนในเชิงบูรณการโดยใช้วิชาศิลปะมีส่วนร่วม นับว่ามีความสำคัญต่อการพัฒนาความคิดริเริ่มสร้างสรรค์สุนทรียภาพ กระบวนการจัดการ และการใช้ทักษะกระบวนการ เพื่อแก้ปัญหา และพัฒนาโรงเรียนซึ่งจะเป็นประสบการณ์อันมีค่ายิ่งของผู้เรียน ที่จะนำไปประยุกต์ใช้ในวันข้างหน้า
 ประเภทของกิจกรรมทางด้านทัศนศิลป์
วิชาศิลปะสามารถบูรณาการร่วมกับกลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน และวิถีชีวิตจริง โดยแบ่งประเภทของกิจกรรมบูรณาการ ดังนี้
 กิจกรรมบูรณาการความรู้เชิงวิชาการ
หมายถึง การจัดกิจกรรมที่ใช้ความรู้ (KNOWLEDGE) เป็นแกนนำโดยบูรณาการในกลุ่มสาระการเรียนรู้ต่าง ๆ ได้แก่ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ สังคมศึกษา ศาสนา วัฒนธรรม สุขศึกษา พลศึกษา การงานอาชีพ เทคโนโลยี และภาษาต่างประเทศ โดยการนำความรู้ และทักษะกระบวนการทางศิลปะไปใช้ในวิชาอื่น เพื่อให้เกิดการเรียนรู้ในสาระนั้น ๆ อย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน และแฝงด้วยคุณค่าทางความงาม หรือสุนทรียภาพ 
นักเรียนกำลังนำเสนอผลงานทางวิชาการที่นำมาจัดแสดงเผยแพร่อย่างตั้งใจ
มุมความรู้ และประสบการณ์ทางวิทยาศาสตร์ได้รับการออกแบบตกแต่งทางด้านศิลปะ
ได้อย่างสวยงาม และสื่อความเข้าใจได้ง่ายขึ้น
กิจกรรมบูรณาการศิลปะและวัฒนธรรม
หมายถึง การจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมอนุรักษ์ศิลปกรรม และ ประเพณีวัฒนธรรมของชาติ เป็นการนำศิลปะมาใช้ในการจัดกิจกรรมโดยตรง ซึ่งสามารถบูรณาการกับประเพณีวัฒนธรรม ซึ่งเป็นวิถีชีวิตไทยที่งดงาม ดังนั้นนักเรียนจึงจำเป็นต้องใช้ทั้ง ความรู้ (KNOWLEDGE) ทักษะกระบวนการ (PROCESS) และเจตคติ (ATTITUDE) กล่าวคือมีความรอบรู้ในกิจกรรม ลงมือทำได้ด้วยตนเอง และมีความสุขในการร่วมกิจกรรม
กิจกรรมบูรณาการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
หมายถึง การนำศิลปะมาช่วยในการเสริมสร้างจิตสำนึกอนุรักษ์ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อม ซึ่งในสภาพสังคมปัจจุบันที่มีความเจริญ ก้าวไกลทางวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว แต่กลับมีการทำลายทรัพยากรธรรมชาติ ให้เสื่อมโทรมไปอย่างน่าเสียดาย ดังนั้นการใช้การทักษะความสามารถด้านศิลปะ ผสมผสานกับจินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์ ก็จะช่วยสร้างสรรค์ภาพแห่งการอนุรักษ์ธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมที่งดงามได้
การฝึกฝนทักษะในการเขียนภาพเกี่ยวกับธรรมชาติ
และสิ่งแวดล้อม เช่น ต้นไม้ ดอกไม้ ผีเสื้อ เป็นต้น เป็นการวางรากฐานที่ดีก่อนการปฎิบัติจริง |
ภาพจิตรกรรมการรวมพลังนักเรียนวาดภาพจิตรกรรม
อนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมบนผนังกำแพงโรงเรียน
ที่ช่วยปลูกฝังจิตสำนึกของนักเรียน
และสาธารณชนได้อย่างวิถีทางหนึ่ง |
นักเรียนกำลังขะมักเขม้นกับการช่วยกันวาดภาพ
อนุรักษ์ธรรมชาติ สิ่งแวดล้อมและวัฒนธรรมประเพณี
โดยแบ่งหน้าที่ตามความถนัดและสนใจ |
การจัดกิจกรรมบูรณาการในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ
ใต้ท้องทะเล ที่ต้องใช้ความสามารถในการออกแบบ
ตัวอักษร การวาดภาพและการจัด องค์ประกอบศิลป์ |
กิจกรรมบูรณาการโดยใช้สื่อเทคโนโลยี ในปัจจุบันนี้การเรียนการสอนวิชาศิลปะ จะต้องปรับตัวไปตามสภาพความเปลี่ยนแปลงของสังคม และวิทยาการสมัยใหม่ โดยเฉพาะการใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ในการออกแบบตัวอักษร การวาดรูปและตกแต่งรูปภาพ เพื่อความสะดวกคล่องตัว และมีประสิทธิภาพ แต่อย่างไรก็ตามนักเรียนยังต้องใช้ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ทักษะการออกแบบ และการวาดภาพ โดยการใช้ฝีมือเป็นรากฐานสำคัญในการนำไปใช้บูรณาการกับสื่อเทคโนโลยีต่าง ๆ
ท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลงของสังคมไทยในยุคปัจจุบัน ที่ให้ความสำคัญกับความเจริญด้านวัตถุ และเทคโนโลยีเป็นอย่างมาก ซึ่งส่งผลกระทบมาถึงความเสื่อมโทรมทางด้านจิตใจ วัฒนธรรมประเพณี ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยในสมัยนี้โดยเฉพาะในสังคมเมือง เต็มไปด้วยการแข่งขันชิงดีชิงเด่น และเห็นแก่ตัวมากขึ้น สังคมจึงขาดความสงบสุขมีปัญหาความขัดแย้งและขาดน้ำใจไมตรีต่อกัน
ดังนั้น สังคมไทยจึงมีความต้องการคนรุ่นใหม่ซึ่งเป็นเด็ก และเยาวชนที่มี “จิตสำนึกสาธารณะ”
(PLUBIC MIND) หมายถึง จิตสำนึกที่เห็นประโยชน์ต่อส่วนร่วมมากกว่าส่วนตัว และอาสาที่จะทำความดี หรือบำเพ็ญประโยชน์ต่อส่วนรวมอย่างสม่ำเสมอ และต่อเนื่อง
การมีจิตสำนึกสาธารณะนี้นับเป็นการบูรณาการระหว่างจิตใจไปสู่ กิจกรรมสาธารณะต่าง ๆ ซึ่งจะช่วยพัฒนาความเจริญทางด้านจิตใจให้สูงขึ้น เพื่อถ่วงดุลกับความเจริญทางด้านวัตถุซึ่งจะช่วยให้สังคมไทยเป็นสังคมที่น่าอยู่และมีความเจริญที่ยั่งยืน
สรุป
สังคมไทยในภาวะปัจจุบันต้องการเยาวชนคนรุ่นใหม่มาร่วมกันสร้างจิตสำนึกสาธารณะ ด้วยการชักชวยกันกระทำคุณงามความดี เป็นประโยชน์ ต่อส่วนรวม พร้อมทั้งขยายผลไปสู่สาธารณชน อย่างกว้างขวางด้วยกิจกรรมที่ต่อเนื่องตลอดไป
|
