การ์ตูนล้อบุคคล

การวาดภาพล้อเลียนหรือภาพการ์ตูน

          เมื่อประมาณหลายปีก่อนหน้าโน้นนนนน... มีหนังสือที่ออกมาอยู่ชื่อหนึ่ง ชื่อว่า "ปลื้ม" ปลื้มจริงๆ กับผู้ที่ทำหนังสือเล่มนี้ออกมา ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจชิ้นเยี่ยมในการอยากวาดรูปของเด็กหัวโตคนหนึ่ง

หน้าตาหนังสือก็เป็นแบบนี้แหละครับ พอจะจำกันได้หรือเปล่า

          นับตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ไม่รู้ว่าพี่ๆเป็นยังไงกันบ้าง แต่อยากบอกให้รับรู้จังเลยว่า หนังสือของพวกพี่ เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาล ใจของผมให้เริ่มต้นฝึกเขียนรูป วาดภาพมาจนถึงปัจจุบัน

          ปัจจุบันที่จะนำเกล็ดเล็กๆ ที่ผมพอมีมาบอกเล่า แบ่งปัน กับชาวโลกรุ่นใหม่ รุ่นต่อไป ที่พัฒนาการ การรับรู้ดีขึ้นเรื่อยๆ แต่กลับ เลือกใช้บริการ สิ่งอำนวยความสะดวกมากเกินไป จนส่วนใหญ่ทิ้ง หนีหายไปจากการฝึกฝนทักษะ ฝีมือที่ติดตัว โดยไม่ต้องอาศัย ปลั๊กไฟไว้คอยเสียบเปิดเครื่อง

          สำหรับการวาดภาพการ์ตูนล้อเลียน  เราเองคงต้องรู้จักตัวตนเจ้าของภาพบ้างพอสมควร หรือต้องรู้ว่าเขาต้องการอะไร จุดเด่นของ แต่ละคนอยู่ตรงไหน เราต้องการเพิ่มปมเด่น หรือปมด้อยให้ฮาตรึม หรือเอาแค่พอยิ้มบางๆกับความทรงจำดีๆ

          เราถึงจะทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อม ระหว่างเขากับเราออกมาจนกลายเป็นภาพวาดล้อเลียน

          อย่างภาพตัวอย่างนี้ น้องเขาเป็นวิศวกร ส่วนแฟนเขาเป็นพยาบาล แล้วสายลมบางๆก็หอบกาลเวลาพัดพามาให้ทั้งคู่ได้พบกัน เป็นความน่ารักเล็กๆ และความประทับใจที่ น่าจดจำ  และเก็บบันทึกไว้ในภาพแห่งความทรงจำณ ขณะหนึ่งในรูปแบบของการ์ตูน

          ภาพนี้ใช้สีไม้ในการเสก็ตซ์ ซึ่งก็ให้ความรู้สึกไปอีกแบบในลักษณะง่ายๆ บางเบา เย็นๆ แตกต่างจากสีโปสเตอร์ที่ดูสดใส ดุเดือด  หรือใช้จังหวะการปาดสีอย่างเมามันส์ (ตัวอย่างปก"ปลื้ม")เก็บไว้ดูและฝังความทรงจำดีๆลงไปในนั้น

          การฝึกวาดความรู้สึก วาดตา จมูก ปากของตัวการ์ตูนก็สำคัญครับฝึกการดูงานของคนอื่นเยอะๆ สังเกตุ สดจำ และฝึกฝนทักษะ ฝีมือเพิ่มอีกทั้งบุคลิคต่างๆของตัวการ์ตูนก็จำเป็นนิสัยใจคอของตัวการ์ตูนที่เราจะฝึกวาดนั้นเป็นอย่างไรถ้าเราอยากจะ สร้างตัวการ์ตูน ใหม่ของเราขึ้นมาเลยหรืออยากจะเสก็ตซ์ภาพ+ลักษณะนิสัยของการ์ตูนที่เรากำลังออกแบบก็ได้

          ลองกำหนดแบบคร่าวๆแบบนี้ไว้ก็ได้ครับนี้เป็นครอบครอบของ ศิลปินดังกับเจ๊จุง(พี่สาว)ของเขา ยังมีหลายๆตัวละครประกอบ กันอีกคับคั่งครับทำไว้แบบนี้ เก็บไว้ก่อน สมองจะได้มีพื้นที่เหลือไว้คิดเรื่องอื่นต่อไป ฝึกมองโน้นี่ ทดสอบ ทดลองวาด เสก็ตซ์ ไปเรื่อยๆครับถ้าอยากทำแค่สนุก ไม่ต้องกังวลว่าต้องเอาถึงระดับ มืออาชีพก็ได้ผลงานที่ออกมาจากใจด้วยความมุ่งมั่น มีค่ามากกว่า ผลงานที่เร่งรีบ ร้อนรน เป็นไหนๆครับ

          ไปเรื่อยๆ สบายๆ ไม่รีบไม่ร้อน เชื่อเหอะครับว่า เราจะได้ผลงานที่บางทีเราไม่คาดคิดเลยว่าจะทำได้ขนาดนี้ สำหรับผม ยังไม่รู้ว่าจะทำหน้าที่นี้ไปได้อีกนานแค่ไหน แต่สิ่งที่ได้รู้และมีอยู่กับตัว จะพยายามถ่ายทอดแบ่งปันกันใช้ แบบนี้ไปจนกว่า จะหมดไส้หมดพุงละครับ

ขอให้สนุกและเป็นสุขกับทุกเส้นทางที่ได้เลือกเดินนะครับ

มีพื้นฐานการวาดอารมณ์ของตัวการ์ตูน ลองเข้าไปชมนะครับ

เทคนิควาดภาพล้อ

หากระดาษวาดสีน้ำมาซักแผ่น ลงมือร่างภาพด้วยดินสอ

ลบแล้วลบอีกจนหนำใจ สมมติว่าได้ภาพร่างที่พอใจแล้ว ก็หยุดกินน้ำซะหนึ่งแก้ว

หาปากกาสีดำกันน้ำมาวาดเส้น ให้ภาพชัดเจน

ส่วนบริเวณผม ใช้ปากกาเคมีเหม็นๆนั่นแหละเขียนลงไป รีบๆหน่อยจะเป็นลม

มาลงสีน้ำกันเถอะ พู่กันจุ่มน้ำเปล่าๆระบายบนกระดาษนำทางก่อน

ผสมสีเนื้อประมาณนี้แหละ ละเลงลงไปตามจังหวะแสงและเงา

ไอ้ที่ว่าแสงและเงา ก็เว้นแบบนี้แหละ

แล้วเรามาเพิ่มน้ำหนักเข้มทับลงไปอีก ภาพก็จะดูดีขึ้นมาหน่อย

ใช้สีแดงเติมบริเวณแก้ม หัวไหล หัวเข่า ศอก นิดหน่อย ดูพอสดใสสวยงาม

เติม ปาก ตา เสื้อผ้า ทรงผมอีกนิดตามจังหวะแสงเงาของมัน จนรู้สึกพอใจแลล้วก็เซ็นชื่อเป็นอันเรียบร้อย......ภาพนี้ผมเขียนดาราอยู่คนหนึ่งไม่อยากบอก อาย...เขียนยังไงมันก็ไม่เหมือน สงสัย เธอคงสวยเกินไปมั้ง บอกตรงๆคนสวยมันเขียนยาก...

ที่มา - http://www.cpss.ac.th/learnonline/art_bun_52/Art/Less_4.html