| 1. บทร้องในระบำกฤดาภินิหาร คำว่า “ ปราโมทย์แสน” ผู้แสดงใช้ท่ารำใด |
| |
1. มือทั้งสองประสานกันที่หน้าอก |
2. มือซ้ายจีบที่ระดับปาก |
| |
3. มือซ้ายจีบส่งหลัง |
4. มือขวายกตั้งส้นมือขึ้น |
| |
| 2. การแปรแถวในการแสดงระบำ ต้องคำนึงถึงสิ่งใด |
| |
1. ความสวยงามพร้อมเพรียง |
|
| |
2. ความเหมาะสมในบทเพลง |
|
| |
3. ความแปลกใหม่ของลีลา |
|
| |
4. ความทันสมัยมีลีลาที่ผสมผสานวัฒนธรรมอื่น |
|
| |
| 3. ละครพัฒนาการแสดงมาจากอะไร |
| |
1. โขน |
2. การเล่านิทาน |
| |
3. การแสดงลำตัด |
4. การแสดงพื้นบ้าน |
| |
| 4. การสร้างสรรค์ท่ารำควรคำนึงถึงข้อใดมากที่สุด |
| |
1. ความสวยงามของผู้แสดง |
2. การแต่งกายของผู้แสดง |
| |
3. การสื่ออารมณ์ของผู้แสดงไปสู่ผู้ชม |
4. การจัดช่องว่างและพื้นที่บนเวทีการแสดง |
| |
| 5. ข้อใดเป็นการแสดงรำคู่ทั้งหมด |
| |
1. รจนาเสี่ยงพวงมาลัย จีนรำพัด ระบำเก็บใบชา |
|
| |
2. กระบี่ – กระบอง พระลอตามไก่ พระรามตามกวาง |
| |
3. พระลอตามไก่ ระบำเก็บใบชา ฟ้อนแพน |
| |
4. ฟ้อนแพน รจนาเสี่ยงพวงมาลัย จีนรำพัด |
| |
| 6. การตีบท หมายถึงคำตอบในข้อใด |
| |
1. การนำบทละครมาวิเคราะห์ |
2. การนำบทร้องมาวิเคราะห์ |
| |
3. การใส่ท่ารำตามบทร้อง |
4. การขับร้องตามท่ารำ |
| |
| 7. การแสดงหน้าไฟ ควรเลือกการแสดงชุดใด |
| |
1. รจนาเสี่ยงพวงมาลัย |
2. พระรามตามกวาง |
| |
3. ระบำไกรลาศสำเริง |
4. ฟ้อนเทียน เซิ้งสราญ รำโคม |
| |
| 8. ข้อใดไม่ใช่อุปกรณ์ในการประกอบการแสดงชุดนาฏศิลป์ |
| |
1. เคียว พวงมาลัย สวิง |
2. คันศร สวิง พัด |
| |
3. สร้อยคอ เข็มขัด คันศร |
4. สร้อยคอ เข็มขัด ต่างหู |
| |
| 9. ข้อใดเป็นพื้นฐานในการฝึกหัดนาฏศิลป์ |
| |
1. จังหวะ |
2. ทำนอง |
| |
3. ภาษาท่า |
4. นาฏยศัพท์ |
| |
| 10. “ ศิลปะการร่ายรำที่แสดงเป็นเรื่องราว” คือการแสดงประเภทใด |
| |
1. ละคร |
2. ระบำ |
| |
3. รำ |
4. ฟ้อน |
| |
| 11. ข้อใดเป็นชื่อการแสดงฟ้อนทั้งหมด |
| |
1. ภูไท แพน สาวไหม |
2. ภูไท สาก สวิง |
| |
3. สาวไหม สวิง แพน |
4. แพน สาวไหม สาก |
| |
| 12. องค์ประกอบนาฏศิลป์ข้อใดสื่อความหมายในการแสดงให้ผู้ชมเข้าใจ |
| |
1. ภาษาท่า |
2. ดนตรี |
| |
3. การแต่งกาย |
4. ถูกทุกข้อ |
| |
|
| 13. ในการแสดงรำอวยพรวันเกิด ควรใช้เวลาในการแสดงกี่นาที |
| |
1. 3 - 5 นาที |
2. 10 – 20 นาที |
| |
3. ไม่น้อยกว่า 15 นาที |
4. ไม่น้อยกว่า 30 นาที |
| |
|
|
| 14. การแสดงโขนมีรูปแบบที่สำคัญอย่างไร |
| |
1. ผู้แสดงแต่งกายมีเอกลักษณ์ |
|
| |
2. ผู้แสดงร่ายรำตามบทร้อง |
|
| |
3. ผู้แสดง แสดงท่าทางตามบทพากษ์ และเจรจา |
|
| |
4. ผู้แสดงทุกคนเต้นไปตามจังหวะของการบรรเลงเพลง |
|
| |
|
|
| 15. ผู้แสดงเป็นตัวพระลักษณ์ในเรื่องรามเกียรติ์ใส่เสื้อสีอะไร |
| |
1. เขียว |
2. เหลือง |
| |
3. ม่วง |
4. แดง |
| |
|
|
| 16. หลักในการออกแบบอุปกรณ์การแสดงควรคำนึงถึงข้อใด |
| |
1. ความสวยงามเหมาะสมกับชุดการแสดง |
2. ความคงทนสามารถนำกลับมาใช้ได้อีก |
| |
3. ความประหยัดและปลอดภัย ใช้วัสดุท้องถิ่น |
4. ถูกทุกข้อ |
| |
|
|
| 17. การแต่งกายในการแสดงมีความสำคัญอย่างไร |
| |
1. เป็นที่ชื่นชมของผู้มาร่วมชมการแสดง |
|
| |
2. บอกความเป็นชาติไทยที่มีวัฒนธรรม |
|
| |
3. ทำให้การแสดงมีเอกลักษณ์ และผู้ชมเข้าใจถึงลักษณะตัวละคร |
| |
4. ทำให้การแสดงไม่ล้าสมัย เป็นที่นิยมของชาวต่างประเทศ |
| |
|
|
| 18. รำและระบำ มีลักษณะเด่นในการนำเสนอในเรื่องใด |
| |
1. การแต่งกาย |
2. มีท่ารำสวยงาม |
| |
3. มีดนตรีไพเราะ |
4. การแสดงเป็นชุดเป็นตอน |
| |
|
|
| 19. การแสดงพื้นเมืองมีความสำคัญต่อท้องถิ่นอย่างไร |
| |
1. ทำให้คนในท้องถิ่นมีรายได้ดี |
|
| |
2. ทำให้คนในท้องถิ่นมีความสุข ได้ผ่อนคลาย |
|
| |
3. ทำให้คนในท้องถิ่นประกอบอาชีพได้หลากหลาย |
|
| |
4. ทำให้คนในท้องถิ่นมีความสามารถในการแข่งขัน |
|
| |
|
|
| 20. การจัดการแสดงในงานเฉลิมฉลอง งานนักขัตฤกษ์ในเวลากลางคืน นิยมจัดการแสดงชุดใด |
| |
1. โขน รำโคม ฟ้อนเทียน |
2. โขน ละคร เซิ้งสราญ |
| |
3. เซิ้งสราญ ละครนอก โขน |
4. ฟ้อนเทียน เซิ้งสราญ รำโคม |
| |
|
|
