 |
| กฎหมายการควบคุมอาหาร กฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมอาหารฉบับปัจจุบันคือ พระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ซึ่งมีทั้ง 8 หมวด ได้แก่ หมวดที่ 1 คณะกรรมการอาหาร หมวดที่ 2 การขออนุญาตและการออกใบอนุญาตอาหาร หมวดที่ 3 หน้าที่ของผู้รับใบอนุญาตเกี่ยวกับอาหาร หมวดที่ 4 การควบคุมอาหาร หมวดที่ 5 การขึ้นทะเบียนและการโฆษณาเกี่ยวกับอาหาร หมวดที่ 6 พนักงานเจ้าหน้าที่ หมวดที่ 7 การพักใช้ในอนุญาตและการเพิกถอนใบอนุญาต หมวดที่ 8 บทกำหนดโทษ กฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมอาหารยังมีประกาศของกระทรวงสาธารณะสุข และกฎกระทรวงซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 ความหมายของอาหาร อาหารตามความหมายที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติอาหาร พ.ศ. 2522 มาตรา 4 มีใจความปรากฏดังนี้ อาหาร หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่ 1. วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม หรือนำเข้าสู่ร่างกาย ไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทหรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นแล้วแต่กรณี 2. วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร รวมถึงวัตถุเจือปน อาหารสี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส จะเห็นได้ว่าอาหารตามความหมายในพระราชบัญญัติอาหารได้กล่าวไว้อย่างชัดเจนและมีใจความกว้างขวาง นอกจากนี้ มาตรา 4 ยังได้ให้ความหมายของคำว่าที่เกี่ยวข้องกับอาหารที่ควรทราบ ดังนี้ "อาหารควบคุมเฉพาะ" หมายถึงอาหารที่รัฐมนตรีประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้เป็นอาหารที่อยู่ในความควบคุมคุณภาพหรือมาตรฐาน "ตำรับอาหาร" หมายถึงรายการของวัตถุที่ใช้เป็นส่วนประกอบอาหาร ซึ่งระบุน้ำหนักหรือปริมาณของแต่ละรายการ "ภาชนะบรรจุ" หมายถึงวัตถุที่บรรจุอาหารไม่ว่าด้วยการใส่หรือห่อด้วยวิธีใด ๆ "ฉลาก" หมายความรวมถึงรูป รอยประดิษฐ์ เครื่องหมาย หรือข้อความใด ๆ ที่แสดงไว้ที่อาหาร ภาชนะบรรจุ ที่หีบห่อของภาชนะที่บรรจุ "ผลิต" หมายถึงการทำ ผสม ปรุงแต่ง และหมายความรวมถึงแงบรรจุด้วย "จำหน่าย" หมายความรวมถึงการขาย จ่าย แจก หรืแลกเปลี่ยน ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในทางการค้าหรือการมีไว้เพื่อจำหน่ายด้วย ดังที่ทราบแล้วว่าอาหารจะต้องไม่เป็นพิษต่อร่างกายผู้บริโภค และเพื่อนที่จะให้ผู้ริโภคได้รับประโยชน์จากอาหารให้ได้มากที่สุด ดังนั้นมาตราที่ 25 หมวดการควบคุมอาหารจึงกำหนดไว้ว่าห้ามมิให้ผู้ใดผลิตนำเข้า เพื่อจำหน่าย หรือจำหน่ายอาหารดังต่อไปนี้ 1. อาหารไม่บริสุทธิ์ 2. อาหารปลอม 3. อาหารผิดมาตรฐาน 4. อาหารอื่นที่รัฐมาตรีกำหนด ลักษณะของอาหารทั้ง 4 ประเภทมีดังนี้ 1. อาหารไม่บริสุทธิ์ มีลักษณะดังต่อไปนี้ (มาตราที่ 26) 1.1 อาหารมีสิ่งที่น่าจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพเจือปนอยู่ด้วย 1.2 อาหารที่มีสารหรือวัตถุเคมีเจือปนอยู่ในอัตราที่อาจเป็นเหตุให้คุณภาพของอาหารนั้นลดลง เว้นแต่การเจือปนเป็นการจำเป็นต่อกรรมวิธีผลิต การผลิตและรับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่แล้ว 1.3 อาหารที่ได้ผลิต บรรจุ หรือเก็บรักษาไว้โดยไม่ถูกสุขลักษณะ 1.4 อาหารที่ผลิตจากสัตว์ที่เป็นโรค อาจติดต่อถึงคนได้ 1.5 อาหารที่มีภาชนะบรรจุประกอบด้วยวัตถุที่น่าจะเป็นอันตรายแก่สุขภาพ 2. อาหารปลอม มีลักษณะดังต่อไปนี้ (มาตราที่ 27) 2.1 อาหารที่ได้สับเปลี่ยนใช้วัตถุอื่นแทนบางส่วน หรือคัดแยกวัตถุที่มีคุณค่าออกเสียทั้งหมดหรือบางส่วน และจำหน่ายเป็นอาหารแท้ชนิดนั้น หรือใช้ชื่อเป็นอาหารแท้นั้น 2.2 วัตถุหรืออาหารที่ผลิตขึ้นเทียมและนำหน่ายแทนเป็นอาหารแท้อย่างนั้น 2.3 อาหารที่ได้ผสมหรือปรุงแต่งด้วยวิธีใด ๆ โดยประสงค์จะปกปิดซ่อนเร้น ความชำรุดบกพร่องหรือความด้อยคุณภาพของอาหารนั้น 2.4 อาหารที่มีฉลากเพื่อลวงหรือพยายามลวงผู้อื่นให้เข้าใจผิดในเรื่องคุณภาพ ปริมาณ ประโยชน์ หรือลักษณะพิเศษอย่างอื่น หรือในเรื่องสถานที่ และประเทศที่ผลิต 2.5 อาหารที่ผลิตขึ้นไม่ถูกต้องตามคุณภาพหรือมาตรฐานที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด ถึงขนาดจากผลการวิเคราะห์ปรากฏว่าส่วนประกอบที่เป็นคุณค่าทางอาหารขาด หรือเกินร้อยละสามสิบจากเกณฑ์ต่ำสุด หรือสูงสุด หรือแตกต่างจากคุณภาพหรือมาตรฐานที่ระบุไว้จนทำให้เกิดโทษ หรืออันตราย 3. อาหารผิดมาตรฐาน ตามมาตราที่ 28 ได้แก่อาหารที่ที่ถูกต้องตามคุณภาพ หรือมาตรฐานที่รัฐมนตรีประกาศกำหนด แต่ไม่ถึงขนาดดังกล่าวในข้อ 2.5 4. อาหารอื่นที่รัฐมนตรีกำหนด ตามมาตราที่ 29 ได้แก่อาหารต่อไปนี้ มาตรา 30 เพื่อประโยชน์แก่การควบคุมอาหารให้ถูกสุขลักษณะ หรือให้ปราศจากอันตรายแก่ผู้บริโภค ให้สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยามีอำนาจ ภาชนะบรรจุรายใดประกอบด้วยวัตถุที่อาจเป็นอันตรายเมื่อใช้บรรจุอาหาร โดยให้ระบุข้อความดังต่อไปนี้ด้วย  https://sites.google.com/site/thrayprakay/khwam-kawhna-4/3kdhmay-thiy-thi-keiyw-kab-kar-phlit-hrux-kar-khay-xahar/kdhmay-kar-khwbkhum-xahar-chbab-paccuban
|
| |
