สนามแม่เหล็กของโลกทำหน้าที่ป้องกันพายุสุริยะและมวล CME จากดวงอาทิตย์ไม่ให้เข้ามาทำร้ายโลก โดยด้านกลางวันในขณะนั้น หรือด้านที่ถูกปะทะโดยอนุภาคจากดวงอาทิตย์จะยุบตัวลง สนามแม่เหล็กด้านกลางคืนซึ่งมีลักษณะเป็นหางยาวจะยืดตัวออก เมื่อแรงปะทะหมดลงจะมีการรีคอนเน็คชั่นหรือการกลับมาเชื่อมต่อกันของเส้นแรงแม่เหล็กอีกครั้ง ในจังหวะนี้เองที่จะเกิดกระแสอิเล็คตรอนพลังงานสูงขึ้นภายในสนามแม่เหล็กโลก ในกระแสนี้ก็คือพายุแม่เหล็กโลก หรือ Geomagnetic Storm ซึ่งเป็นผลผลิตของระบบป้องกันตัวของโลกเอง กระแสนี้จะไปกระตุ้นอนุภาคของก๊าซต่างๆในบรรยากาศโลกชั้นไอโอโนสเฟียร์จนเกิดแสงออโรราอันสวยงามขึ้นมา ขณะที่เกิดพายุแม่เหล็กโลกนี้ ระบบดาวเทียมต่างๆจะอ่านค่า Kp Index ได้ตั้งแต่ G1-G5 หรือ Kp index=5-9 ซึ่งหากระดับของ Kp ขึ้นไปถึง 8 หรือ 9 เราจะเห็นแสงออโรลาในละติจูดต่ำลงมามาก และกระแสเหนี่ยวนำ “อาจจะ” จะลงมาถึงพื้นโลกอาจทำให้โลหะที่มีขนาดยาวเช่นขดลวดหม้อแปลงไฟฟ้าหรือท่อส่งน้ำมันมีกระแสไหลเพิ่มจนลุกไหม้ได้

https://mrvop.wordpress.com/2013/01/26/geomagneticstorm/