คำควบกล้ำ (อักษรควบ) หมายถึง พยัญชนะสองตัวเขียนเรียงกันอยู่ต้นพยางค์ และใช้สระเดียวกัน เวลาอ่านออกเสียงกล้ำเป็นพยางค์เดียวกัน เสียงวรรณยุกต์ของพยางค์นั้นจะผัน เป็นไปตามเสียงพยัญชนะตัวหน้า

  1. คำควบกล้ำเวลาสะกดต้องมีพยัญชนะต้นสองตัว โดยจะมี  ร ล ว รวมอยู่ในพยัญชนะต้น 
        เช่น     กราบ    สะกดว่า     กร + อา + บ      อ่านว่า      กราบ
                    แปรง   สะกดว่า     ปร + แอ + ง      อ่านว่า       แปรง
                    กลาง    สะกดว่า     กล + อา + ง       อ่านว่า      กลาง
                    ควาย    สะกดว่า     คว + อา + ย      อ่านว่า      ควาย
                     แขวน  สะกดว่า     ขว + แอ + น     อ่านว่า      แขวน
  2. เมื่อมีพยัญชนะต้นสองตัวแล้วแต่ต้องไม่อ่านออกเสียง อะกึ่งเสียงที่พยัญชนะต้น
       เช่น       ตลาด   สะกดว่า      ตล + อา + ด      อ่านว่า     ตะ - หลาด
                    สวาย    สะกดว่า     สว + อา + ย       อ่านว่า     สวาย
                    สว่าง    สะกดว่า     สว + อา + ง+ ่     อ่านว่า     สว่าง
3. ต้องไม่ใช่คำที่มี  ห นำ
      เช่น        หรอก     สะกดว่า     หร + ออ + ก        อ่านว่า      หรอก
                     หลับ      สะกดว่า    หล + อะ + บ        อ่านว่า      หลับ
                     แหวน    สะกดว่า    หว + แอ+ น         อ่านว่า      กราบ
4. ระวังคำที่มีสระอัวเพราะจะไม่ใช่คำที่มีวควบกล้ำ
       เช่น        สวย      สะกดว่า      ส + อัว + ย          อ่านว่า      สวย
                     ควร       สะกดว่า     ค +อัว + ร            อ่านว่า      ควร

           คำควบแท้ ได้แก่ พยัญชนะ ร ล  ว ควบกับพยัญชนะตัวหน้า ประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านออกเสียงพยัญชนะทั้งสองตัวพร้อมกัน
  *คำที่มี ร เป็นคำควบกล้ำ คือคำที่อ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวหน้า เป็นเสียงกล้ำพร้อมกันมี กร- ขร- คร- ตร- ปร- พร-
                     เช่น เต่ากระ มะกรูด ปลากราย กราบพระ ครีบปลา หอยแครง พรุกไทย เครื่องบิน แปรงฟัน เสือโคร่ง
  *คำที่มี ล เป็นคำควบกล้ำ คือคำที่อ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวหน้า เป็นเสียงกล้ำพร้อมกันมี   กล-   ขล-   คล-   ปล-  พล-     
                       เช่นของกลาง เป่าขลุ่ย กล่องนม เปลวไฟ ลำคลอง ปลีกล้วย พลอย แปลงผัก  เกล็ดปลา ตีกลอง
                 *คำที่มี ว เป็นคำควบกล้ำ คือคำที่อ่านออกเสียงพยัญชนะต้นทั้งสองตัวหน้า เป็นเสียงกล้ำพร้อมกันมี กว-  ขว- คว-
                       เช่น แตงกวา ไม้แขวนเสือ ขวาน ควันไฟ กวาง นอนคว่ำ ไขว่ห้าง สูงกว่า ควาย ไม้กวาด
      คำควบไม่แท้ 
           1. คำควบไม่แท้ ได้แก่ พยัญชนะ ร ควบกับพยัญชนะตัวหน้าประสมสระตัวเดียวกัน เวลาอ่านไม่ออกเสียง ร  ออกเสียงเฉพาะตัวหน้าหรือมิฉะนั้นก็ออกเสียง เป็นเสียงอื่นไป 
             2. คำควบไม่แท้ที่ออกเสียงเฉพาะพยัญชนะตัวหน้า ได้แก่พยัญชนะ จ ซ ศ ส ควบกับ ร เช่น จริง ไซร้ เศร้า ศรี ศรัทธา สร้าง เสริม สร้อย สระ สรง สร่าง 
             3. คำควบไม่แท้ ท ควบกับ ร แล้วออกเสียงกลายเป็น ซ ได้แก่ ทรง ทราบ ทราม ทราย แทรก ทรุด โทรม มัทรี 

     http://www.sahavicha.com/?name=test&file=readtest&id=1322
     https://sites.google.com/site/thaiclass55/hlak-phasa-thiy/xaksr-khwb-kla